[M.S. 2-3 yy.]
"Burası Bir Sükun Şehridir"
"Mezarlar insanların en son evleri ve en son duvarlarıdır. Onlar bedenlere evlerden daha sadıktırlar. Onlardan kalan akıtılan gözyaşları ve ölülerin sonsuza dek kalacak fani olmayan miraslarıdır.
Ölüm uykusundan sonra artık vücudun geri alınmaz. Burası bir sükun şehridir. Çıplak olarak taşınıp içine gömülen sağlam, ebedi istirahatgah, ebedi evdir. Bu nasıl bir mezardır ve burada yatan ölü kimdir? Hayatta kazanılan zaferlerin nefrete layık abidesidir. Taş ve toprak olanın işaretleri, ölülerin mezar taşları; suskun harflerimizle öleni dile getiriniz.
Vücudunu yitirip telef ettikten sonra hangi insan buraya ismini verdi? Ölü insan Krispos, Fariz ülkesinin(bugünkü Mısır) ve başak taşıyan (toprağı verimli yapan,hayat veren anlamında kullanılmıştır) Nil Nehrinin vatandaşı bu anıtın altında yatmaktadır.
O ki; dönüp duran bir trajedinin ilk zafer çelengini kazanmıştır. Dünya bu Pandomimciye hayran kalmış, onu övmüş ve tiyatronun altın çiçeği görmüştür.
Onun parlak cazibesi yirmi dokuzuncu yaşında beklenmedik bir anda ve şekilde sönmüştür."
